فیلمسازان جوان نگاه ساباط‌گونه و متحدانه‌ای داشته باشند

محمدرضا امیرخانی بازیگر، نمایشنامه‌نویس تئاتر، سینما و تلویزیون و منتقد یزدی که در سال ۱۳۶۰ دوره شش ماهه تئاتر جهاددانشگاهی را در دانشکده هنرهای زیبا گذرانده است، پاسخگوی سوالات ما بود. مشروح گفتگوی کمیته خبر و اطلاع‌رسانی جشنواره ملی فیلم کوتاه ساباط یزد با وی را در ادامه بخوانید:

در عرصه بازیگری یزد شاهد عدم توجه به آموزش هستیم که در نتیجه عمق و ظرافت‌های شخصیت‌شناسی کمتری در بازی‌ها وجود دارد. نظر شما چیست؟

 بازیگر حلقه رابط بین تهیه‌کننده و کارگردان است و کلاً امروز بازیگری آسان‌ترین کار است. دلیل این موضوع هم این است که بازیگری در حال حاضر ضابطه‌مند نیست و فکر می‌کنم انجمن صنفی مقصر اصلی است چراکه هیچ نظارتی نمی‌شود که کدام بازیگر سالی چند بار بازی می‌کند و کدام بازیگر چند سال است که بیکار است. یعنی حد و مرزی در بازیگری وجود ندارد.

چرا تا این اندازه میل به بازیگر شدن در بین جوانان وجود دارد؟

چون بازیگران دیده می‌شوند اغلب جوانان دوست دارند بازیگر شوند تا جلوی دوربین دیده و مطرح شوند. کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان هم با سوءاستفاده از کسانی که میل به دیده شدن دارند مسائل مالی را مطرح می‌کنند. بنابراین می‌توان گفت مقصر چرخه بازیگری است. در مجموع در هنر سینما روابط سالم و ۱۰۰ درصد استرلیزه شده نداریم چرا که با انسانی سر و کار داریم که تابع نفس است. به همین دلیل است که وقتی نام سینما می‌آید همه نگاه‌ها به سمت فساد آن می‌رود. در نهایت هرچند به صورت کاذب، ولی برخی از آنها کار را دست می‌گیرند و این به الگویی برای تازه کارها تبدیل می‌شود.

بازیگری در سینما و تئاتر چه تفاوت‌هایی با هم دارند؟

 در سینما و تلویزیون وقت کمتری از بازیگر گرفته می‌شود و وقتی هم که اثر پخش شد برد بسیار خوبی دارد اما در تئاتر بازیگر ۴ماه کار می‌کند و فقط در یک سالن ۲۰۰ نفر بیشتر بیننده ندارد در حالیکه در یک کار تلویزیونی حداقل ۵ میلیون بیننده وجود دارد. از طرف دیگر فرق بازیگری در سینما و تلویزیون با تئاتر این است که چون تئاتر هنر نَفَس به نَفَس و زنده است وقتی که بازیگر خراب کرد دیگر فرصت جبران وجود ندارد. از سوی دیگر تماشاگر بازیگر تئاتر را بیشتر درک می‌کند و جذب بازی او می‌شود، بنابراین بازیگر با حس بهتری بازی می‌کند اما در تلویزیون بازی‌ها بیشتر به سمت تصنعی بودن می‌رود. زمانی هم که بازیگر بخواهد در سینما و تلویزیون مانند تئاتر بازی کند به او لقب بازی اغراق شده می‌دهند. یعنی می‌گویند این بازی تئاتری است. اکثر بازیگرانی که از تئاتر به سینما می‌آیند این مشکل اساسی را دارند که برخلاف سکانس‌های لانگ در کلوزآپ و مدیوم خوب بازی نمی‌کنند. من معتقدم کسی که می‌خواهد به سینما بیاید بهتر است از همان اول سینما را تجربه کند.

نظر شما در مورد اولین جشنواره ملی فیلم کوتاه ساباط یزد چیست و چه پیشنهادی برای بهتر شدن این جشنواره دارید؟

به نظرم اسم زیبایی برای جشنواره انتخاب شده چرا که ساباط که ارتباط دهنده دو خانه از دو سوی کوچه بوده است از وحدت می‌آید. امیدوارم فیلمسازان جوان ما نگاه ساباط‌گونه و متحدانه‌ای داشته باشند و از رقابت‌های منفی کاذب خودداری کنند. به نظر من اگر جشنواره ساباط بخواهد خوب کار کند باید حداقل در دو دوره اول و مخصوصا برای فیلمسازان یزدی رقابتی برگزار نشود تا این فیلمسازان جوان از جنبه‌های منفی رقابت دور شوند. بطور کلی با برگزاری جشنواره‌هایی مانند ساباط فیلمسازان ما آموزش خواهند دید و با نقد شدن پخته‌تر خواهند شد.

نظرات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
نظر خود را بیان کنید
برای ثبت نظر وارد شوید.

ورود به سامانه