فضای بومی یزد را می‌توان با رؤیا و تخیل ادغام کرد

مهدی خرمیان انیماتور، مدیرعامل انجمن فیلمسازان انیمیشن ایران و عضو هیأت انتخاب اولین جشنواره ملی فیلم کوتاه ساباط یزد گفت: فضای بومی یزد را می‌توان با چاشنی رؤیا و تخیل ادغام کرد.

انیمیشن «سوزنبان» از آثار شاخص این هنرمند باسابقه است که در جشنواره‌های ملی و بین‌المللی بسیاری از جمله جشنواره فیلم‌های ایرانی سانفرانسیسکو آمریکا، بیستمین جشنواره فیلم بروکلین، دومین جشنواره فیلم بی‌کلام گلوب و جشنواره انیمیشن والنسیا اسپانیا حضور داشته است. مشروح گفتگوی کمیته خبر و اطلاع‌رسانی جشنواره ملی فیلم کوتاه ساباط یزد با وی را در ادامه بخوانید:

از شروع فعالیت خود در یزد بگویید؟ چطور شد که به انیمیشن روی آوردید؟
سال ۶۳ هنرجوی هنرستان یزد در رشته هنرهای تجسمی بودم. در آن زمان وضعیت هنرهای تجسمی و تصویری در یزد رونق زیادی نداشت اما در حال حاضر بیش از ۵۰ کارشناس ارشد رشته‌های هنری از جمله گرافیک، نقاشی و ... فعال هستند. در هنرستان تصمیم گرفتم رشته انیمیشن را دنبال کنم. در دانشگاه هم در مقطع کارشناسی رشته انیمیشن را انتخاب کردم. فعالیت من از سال ۷۰ به بعد کاملاً حرفه‌ای و به صورت یک شغل در شاخه استاپ‌موشن آغاز شد.

چه شد که به سمت استاپ‌موشن گرایش پیدا کردید؟
 چون از گرافیک وارد رشته انیمیشن شده بودم یک دیدگاه تصویری و علاقه‌ زیادی به حجم و مجسمه هم داشتم. شاید این پیشینه باعث شد که بیشتر به سمت فیلم استاپ‌موشن گرایش پیدا کنم.

 فکر می‌کنم استاپ‌موشن ظرافت‌های خاص خودش را دارد؛ بیشتر در مورد این تکنیک توضیح دهید؟
از زمانی که تکنولوژی دیجیتال به انیمیشن وارد شد خیلی‌ها فکر می‌کردند که زمان مرگ استاپ‌موشن فرا رسیده؛ اما می‌بینیم که در سال‌های اخیر استاپ‌موشن پابه‌پای انیمیشن دیجیتال جلو آمده و مخاطبان خود را دارد. کما اینکه با رصد جشنواره‌های جهانی و تخصصی انیمیشن و حتی اسکار می‌بینیم انیمیشن استاپ‌موشن جایزه‌های بیشتری را کسب کرده و جایگاه ویژه‌ای دارد. استاپ‌موشن در حقیقت بیشترین نزدیکی را به تعریف کلاسیک انیمیشن دارد.

در تولید استاپ‌موشن نسبت به انیمیشن کامپیوتری به نفرات کمتری نیاز است؟ برای مثال در کار سوزن‌بان چند نفر فعالیت داشتند؟
 نه الزاماً اینطور نیست. باید دید تولیداتی که انجام می‌دهید در چه حجمی است. در کار سوزن‌بان ۵ نفر به صورت مستقیم درگیر کار بودند و ۱۵ تا ۲۰ نفر هم به صورت غیر مستقیم فعالیت می‌کردند.

به نظر شما انیمیشن می‌تواند یک فضا و رویکرد جدیدی را به سوژه‌هایی که به ظرفیت‌های معماری و بافت تاریخی یزد می‌پردازند، بدهد؟
به نظر من هر موضوعی می تواند ایده‌ای برای انیمیشن باشد ولی اگر از منظر خیال و رؤیا به آن نگاه کنیم مطمئناً به ذات انیمیشن نزدیکتر شده‌ایم. ما می‌توانیم از فضای واقعی به عنوان رفرنس استفاده کنیم. مثلاً فضای بومی یزد خیلی خوب است ولی می‌توان آن را با چاشنی رؤیا و تخیل ادغام کرد تا بتوان اثری جذاب‌تر خلق کرد.

هیچگاه ایده‌ای در رابطه با شهر یزد، نه به عنوان یک موضوع اصلی حداقل به عنوان یک تم و زمینه، داشته‌اید؟
بله سال‌ها پیش یک سریال برای تلویزیون به عنوان مجموعه «بهادر» کار کردیم که مستقیماً مربوط به خود شهر یزد نبود ولی در این مجموعه یک بازارچه سنتی در شهری که نامش گفته نمی‌شد وجود داشت که به فضای سنتی یزد بسیار نزدیک بود.

چه تفاوتی بین فضای فعالیت‌های هنری در تهران و یزد می‌بینید؟
 متأسفانه نگاهی وجود دارد که هنرمندان شهرستانی و هنرمندان مرکز را جدا می‌کنند. ولی به نظر من این نگاه اشتباه است. اگر به صورت واقع‌بینانه نگاه کنیم هنرمندان شهرستانی هیچ تفاوتی با هنرمندان مرکز ندارند. شاید در گذشته امکانات بیشتری در تهران متمرکز بود اما حداقل در انیمیشن امروزی وابستگی مستقیم به امکانات وجود ندارد. فقط برای هنرمندان شهرستانی جذب بودجه و پیدا کردن تهیه‌کننده سخت‌تر است.

نظر شما در مورد آثار جشنواره فیلم کوتاه ساباط چیست؟
 فیلم‌های با موضوع جشنواره که مربوط به معماری و فرهنگ و فضای بومی یزد باشد کمتر ساخته شده ولی در مجموع فیلم‌هایی که با فضای بومی و سنتی و فرهنگ ایرانی ارتباط داشتند، بسیار خوب بودند. به نظرم این یک شاخص بسیار مهم است که جشنواره ساباط از آن برخوردار است.

ارزیابی شما از آینده انیمیشن در یزد چگونه است؟ برای پیشرفت این رشته در یزد چه باید کرد؟
به نظر من یزد از استعدادهای بسیار خوبی برای تولید انیمیشن برخوردار است ولی احتیاج به مدیریت و استراتژی راهبردی دارد تا این استعدادها را وارد حوزه تولید انیمیشن کند. احساس می‌کنم در یزد به انیمیشن کم‌لطفی شده است. لازمه این پیشرفت بها دادن بیشتر مسئولان فرهنگی شهر یزد به انیمیشن است.

نظرات کاربران
    تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
نظر خود را بیان کنید
برای ثبت نظر وارد شوید.

ورود به سامانه